O mnie

To świat ciszy, spokoju, poszukiwania równowagi i poczucia bezpieczeństwa.

Przez wiele lat, jako Kasia Kozera Angel, tworzyłam srebrną biżuterię. Nigdy nie przypuszczałam, że pewnego dnia będę musiała przestać.

Dziś maluję akwarele. Przyprowadziło mnie do nich życie — jego trudniejsze chwile, straty i doświadczenia, ale przede wszystkim potrzeba odnalezienia w sobie czegoś, co przez lata gdzieś po drodze się zagubiło.

Kiedy maluję, świat na chwilę zwalnia. Łapię dystans i oddech. Codzienność przestaje mieć znaczenie, a ja mogę po prostu być.

Malowanie jest dla mnie trochę jak medytacja. Uczy mnie odpuszczać kontrolę i pozwalać, by woda, pigment, światło i czasem przypadek dopowiedziały coś za mnie. Nie wszystko da się zaplanować. I chyba właśnie w tym jest najwięcej piękna.

Najbliżej mi do lasów i mgły. Do ciszy między drzewami, do miękkiego światła i chwil, w których niczego nie trzeba. Drzewa przyjmują mnie taką, jaka jestem. W ich obecności czuję, że jestem dokładnie tam, gdzie powinnam być.

Malując, mam czasem wrażenie, że jestem bliżej mojego jedynego synka, którego utraciliśmy. Jego obecność jest ze mną — w moim życiu, w moich słowach i w tym, co tworzę.

Moje obrazy są więc nie tylko opowieścią o ciszy i pięknie natury. Są również o tęsknocie, o szukaniu sensu, o tym, co zostaje, kiedy wiele rzeczy nagle przestaje być takie jak dawniej. I o powolnym odnajdywaniu siebie.